สอบถามหน่อยครับ

สำหรับโรคเอดส์ แหล่งอาศัยของเชื้อ คือ "คน" เมื่อสารน้ำที่ออกจากผู้ที่ติดเชื้อ เช่น เลือด น้ำอสุจิ หรือน้ำคัดหลั่งจากช่องคลอด สู่สิ่งแวดล้อมภายนอก เชื้อจะไม่มีการแบ่งตัวเพิ่มจำนวน และจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่กี่ชั่วโมงก็จะตาย แมลงต่าง ๆ รวมทั้งยุงไม่ใช่แหล่งอาศัย หรือ ตัวพาหะนำโรคดังนั้นโรคเอดส์ สามารถติดต่อกันได้หลายทาง ได้แก่

1. ทางเพศสัมพันธ์ (sexual transmission)
2. ทางเลือด (blood transmission)
3. ผ่านจากแม่ไปสู่ลูก (vertical transmission)

1. การติดต่อทางเพศสัมพันธ์
โรคเอดส์สามารถติดต่อได้ทั้งจากชายสู่หญิง หญิงสู่ชาย ชายสู่ชาย นั่นคือการมีเพศสัมพันธ์แบบรักต่างเพศ รักร่วมเพศ และ รักสองเพศ แม้ว่าความเสี่ยงของการติดเชื้อ จากการมีเพศสัมพันธ์เพียงครั้งเดียวจะมีน้อย แต่ก็เกิดขึ้นได้และความเสี่ยงจะเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ถ้ามีเพศสัมพันธ์หลาย ๆ ครั้ง ผู้หญิงมีความเสี่ยงสูงกว่าผู้ชาย ในการรับเชื้อจากการมีเพศสัมพันธ์ มีการศึกษาพบว่า คู่นอนของผู้ติดเชื้อเอดส์กว่าร้อยละ 50 จะติดเชื้อเอดส์ไปด้วย
พฤติกรรมทางเพศเป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เสี่ยงต่อการติดเชื้อมากขึ้น พบว่า การร่วมเพศทางทวารหนัก เสี่ยงมากกว่า การร่วมเพศทางช่องคลอดและทางออรัล (oral sex) และพบว่าการร่วมเพศทางออรัลเสี่ยงน้อยที่สุด ปัจจัยที่มีความเสี่ยงสูงในการติดเชื้อคือ การมีแผลหรือรอยถลอกบริเวณเยื่อบุอวัยวะเพศ เพราะเป็นทางให้เชื้อเข้าได้ง่าย การเปลี่ยนคู่นอนบ่อย ๆ หรือ มีความสำส่อนทางเพศ การมีอาการของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ เช่น ซิฟิลิส โรคเริม แผลริมอ่อน หรือกระเพาะปัสสาวะอักเสบและอาจขึ้นอยู่กับความเจ็บป่วย หรือระยะของโรคเอดส์ของคู่นอนที่กำลังติดเชื้อด้วย พบว่าผู้ป่วยในระยะแรกที่ได้รับเชื้อหรือระยะ "viremia" และระยะที่เป็นเอดส์เต็มขั้น จะแพร่เชื้อได้มากกว่า ระยะที่ตรวจพบแอนติบอดี้ต่อเชื้อเอชไอวี
จะเห็นได้ว่า กลุ่มบุคคลที่มีการเปลี่ยนคู่นอนบ่อย ๆ โดยอาชีพ ได้แก่ กลุ่มหญิงบริการ และชายบริการเป็นกลุ่มที่มีพฤติกรรมเสี่ยงสูงในการติดเชื้อเอดส์ และเป็นกลุ่มที่มีการแพร่กระจายเชื้อไปยังผู้ใช้บริการได้สูง หากไม่มีการป้องกันที่ดี

2. การติดต่อทางเลือด
พบได้บ่อยจากการรับเลือดหรือผลิตภัณฑ์ของเลือด ขณะทำการผ่าตัด หรือเพื่อรักษาโรคเลือด บางชนิด การใช้เข็มหรือกระบอกฉีดยาที่ปนเปื้อนเชื้อ การปลูกถ่ายอวัยวะหรือการผสมเทียม

3. การติดต่อจากแม่ไปสู่ลูก
ลูกสามารถติดเชื้อจากแม่ได้ตั้งแต่ก่อนคลอด ขณะคลอด หรือระยะหลังคลอด ซึ่งพบว่าแม่ที่มีการติดเชื้อเอชไอวี มีโอกาสแพร่เชื้อแก่ลูกในครรภ์ได้ร้อยละ 30-50 ปัจจัยที่มีผลต่อการแพร่เชื้อจากแม่ไปสู่ลูกมากหรือน้อยขึ้นกับ ระยะการติดเชื้อของแม่ พบว่าระยะที่มีเชื้อไวรัสเอชไอวีในกระแสเลือดสูงคือ ระยะ Viremia กับระยะที่เป็นเอดส์เต็มขั้น เป็นระยะที่มีการแพร่เชื้อได้มากกว่าระยะอื่น
การติดเชื้อของลูกจากแม่ในระยะก่อนคลอด คือ การรับเชื้อของลูกในมดลูก ซึ่งเป็นสาเหตุใหญ่ของการติดต่อจากแม่ไปสู่ลูก กลไกที่เชื้อผ่านจากระบบไหลเวียนของแม่ไปยังระบบไหลเวียนของลูกนั้น ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่อาจเกิดจากเชื้อไวรัสไปทำลายเซลที่ทำหน้าที่ป้องกันอันตรายของรก คือ โทรโฟบลาส (Trophoblast) หรืออาจผ่านเซลเยื่อบุของรก โดยกระบวนการซึมผ่านแบบพาสสีบ หรือ แอคตีฟ (passive or active transport)
การติดเชื้อของลูกระหว่างคลอด คือ การรับเชื้อของลูกโดยการสัมผัสทางตรงกับสิ่งคัดหลั่งจากมดลูก และช่องคลอด ซึ่งพบว่าเป็นแหล่งที่มีเชื้อไวรัสเอชไอวี เป็นอันดับสองรองจากในเลือด
การติดเชื้อของลูกระยะหลังคลอด คือ การรับเชื้อของลูกจากน้ำนมของแม่ โดยมีการศึกษาพบว่า ลูกติดเชื้อเอชไอวี จากการดูดนมแม่ ที่เพิ่งตรวจพบเลือดบวกต่อเอชไอวีภายหลังคลอดแล้ว และการศึกษาในประเทศออสเตรเลียพบว่า แม่ที่ไม่มีประวัติเสี่ยงต่อการติดเชื้อเอชไอวีรายหนึ่ง มีภาวะตกเลือดหลังคลอด แล้วได้รับเลือดที่มีเชื้อเอชไอวี หลังจากให้ลูกดูดนม 6 สัปดาห์ พบว่าลูกมีการบ่งบอกถึงการมีการติดเชื้อ และจากการตรวจเลือดลูกเมื่ออายุได้ 17 เดือน พบว่ามีเลือดบวกต่อเอชไอวี แต่การติดต่อโดยวิธีนี้พบในอัตราต่ำ

	ผู้เขียน	หัวข้อ: สอบถามหน่อยครับ (อ่าน 3925 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้